තනිවුණ හවසක
මියගිය ප්‍රේමය
යළි දළුලන්නට
නොහැකිය හදතුල

මක්නිසාද

රිදවපු තැන්වල
දළු පමණක්ම නොව
සුවදවිහිදන මල්ද
හටගත්තේ පෙරදිනකය

කදුලින් මත්වෙමි
සිත්සේ වැළපෙමි
මොහොතක් රැවටෙමි
සිහිනයකි එය යළි

රික්තකයක් පුරවන්නට වෙහෙසුනා
ආදරේට වචනත් මට පැටලුණා
ඔබ යන්නට දවස ලගයි තේරුණා
හැඩුම් හඩක් ගිලන් රථයේ තනිවුණා

සියලු සීමා පසෙකළා
අපහසත් ඔබ ඉවසුවා

දිවියම දිරිය තුල දිය කලා
වේදනා සිත් හි තවරලා

සමීපයන් හැර යනවිට පවා
ආදරෙන් ඔබ හිනැහුණා

වේදනාවේ ඉම කොන සගවලා
කදුළු සගවා ගත් අම්මේ ඔබ  ' මරියා'

කල්පයක් වූ තනිකමට 
අරුත් දුන් ඒ තරුව 
සද සමග එක්ව 
නවමු හැඩයක් සමග 
අලුත් කරයි සිත් අහස

සමුගන්නට මොහොතකට කලින් 
ඒ දෑස් ඇසුවා හෙමින් 
එක්මොහොතක් හෝ ඔබට දනුනාද ?
මිත්‍රත්වය පරයා නැගුණ මාගේ ප්‍රේමය

කලුත් වැඩියි වෙහෙසත් දැනෙයි
තරුවක් දෙස බලමින් ආ මග

හදවත තැවෙයි,ගමනාන්තය දුරයි
ජීවිතය ලග තනිකම

ඔය රුව මැවෙයි,හුස්මක් වැටෙයි
කොන්දේසි විරහිත ප්‍රේමය

ජය ටැබ නොවෙයි ඔබ පමණමයි
සිත විමසන්නේ සැමවිට

සුසුමක් නැගෙයි,ආත්මය පිරෙයි
තරුව ඇවිත් මහා පොළොවට