ඒ සුළග ගත නිවන
ඒ මුහුද හද රිදවන
ඒ වෙරළ මතක විසිරුණ
ඒ ගමන ආලය තැවරුණ
ඒ දවස යලි නොඑන
Blog owner is Nipunika Fernando.She is into writing since 2005 and into short film making in 2010.She currently works as a creative writer.
Monday, 11 January 2016
Saturday, 4 July 2015
යටගිය දවසක නුබලා කදුළු සැලුවා මතකය
ඒ මා කළ ඔච්චමකට ලැජ්ජා සිතීය
තවත් එක් දවසක බැණ වැදුණා මතකය
ඒ මා අතින් නුබලා අතපසු වූ නිසාය
ඇතැම් විටක මුනිවත රැකිය නුබලා
ඒ මට පැහැදිලිකර වැඩක් නැති නිසාය
මා මග හැර ගිය වාරද එමටය
ඒ මා සමග වෙහෙසකරවූ නිසාද ?
දුක ජීවිතය වෙලාගත් සෑම මොහොතකම
නුබලා උණුසුමින් මා වෙලාගත්තේය
ඒ මට අපේ සුවද නොඅඩුව දැනිමටය
මෙතරම් අපි අපේම වුයේ කෙසේද ?
නගිටගන්නට වාරු නැති සද
මා වත්තන් කරගත්තේ නුබලාමය
එක කුසයේ ඉපදීම සාධකයක් නොවේනේද
අසීමිත වූ සොයුරු පෙමට මිතු දමට
ඒ මා කළ ඔච්චමකට ලැජ්ජා සිතීය
තවත් එක් දවසක බැණ වැදුණා මතකය
ඒ මා අතින් නුබලා අතපසු වූ නිසාය
ඇතැම් විටක මුනිවත රැකිය නුබලා
ඒ මට පැහැදිලිකර වැඩක් නැති නිසාය
මා මග හැර ගිය වාරද එමටය
ඒ මා සමග වෙහෙසකරවූ නිසාද ?
දුක ජීවිතය වෙලාගත් සෑම මොහොතකම
නුබලා උණුසුමින් මා වෙලාගත්තේය
ඒ මට අපේ සුවද නොඅඩුව දැනිමටය
මෙතරම් අපි අපේම වුයේ කෙසේද ?
නගිටගන්නට වාරු නැති සද
මා වත්තන් කරගත්තේ නුබලාමය
එක කුසයේ ඉපදීම සාධකයක් නොවේනේද
අසීමිත වූ සොයුරු පෙමට මිතු දමට
Friday, 3 July 2015
යකඩ ඇණවලට මස් ඉරාගෙන
ගැලූ රුධිරය ගතම තෙත්කල
ඇදිරි වෙන දෑස තෙමාගෙන
කදුලක් රූරා අවා කමුලට
ගැලූ රුධිරය ගතම තෙත්කල
ඇදිරි වෙන දෑස තෙමාගෙන
කදුලක් රූරා අවා කමුලට
වේදනාව හිමිහිට ඈත්කර
මවා ගතිමි ඔබේ රුව
දැන් දැන් එතැයි සිතමින් මා වෙත
මග බලා සිටියෙමි වාට්ටුව කෙලවර
මවා ගතිමි ඔබේ රුව
දැන් දැන් එතැයි සිතමින් මා වෙත
මග බලා සිටියෙමි වාට්ටුව කෙලවර
දින දින ගෙවී සත්දවසක් වූ කල
කාණුවට කදුළු ගැලුම් ගණන් කර
ගතේ වේදනාව රෝහල් ඇද මත තනිකර
ආත්මය නිදහස් කරමි සුසුම් පිටකර
කාණුවට කදුළු ගැලුම් ගණන් කර
ගතේ වේදනාව රෝහල් ඇද මත තනිකර
ආත්මය නිදහස් කරමි සුසුම් පිටකර
-Nipu-
Thursday, 7 May 2015
ලෝකය සිත් තැලුව මොහොතක
දැනුනා ඔබ සිටියා ලග ලගම
මිතුරන්ද පස මිතුරන් වූ යුගයක
මතකයි උණුසුම දුන් පපුව
අන්යන් කියවා නොගත් මා සිත
කියවන්නට වාරු ගත්තා නුබ
සිහිය අවසිහිවී දෙඩු වාග් වැල්
ඉවසුවා නොවේද නුබ
අහිංසක වුවත් නෙත් යුග
ධෛර්යයෙන් සිටියා මා ළගම
ක්ෂණයෙන් වාරු නැති වෙන්න
මම ගොඩක් පව් කළාද
එක්වර ගොලු වෙන්න
ඔය හිතට පුලුවන්ද
කව්රුත් කියවා නොගත් මේ සිත
ඔබත් හැර යනවද
දැනුනා ඔබ සිටියා ලග ලගම
මිතුරන්ද පස මිතුරන් වූ යුගයක
මතකයි උණුසුම දුන් පපුව
අන්යන් කියවා නොගත් මා සිත
කියවන්නට වාරු ගත්තා නුබ
සිහිය අවසිහිවී දෙඩු වාග් වැල්
ඉවසුවා නොවේද නුබ
අහිංසක වුවත් නෙත් යුග
ධෛර්යයෙන් සිටියා මා ළගම
ක්ෂණයෙන් වාරු නැති වෙන්න
මම ගොඩක් පව් කළාද
එක්වර ගොලු වෙන්න
ඔය හිතට පුලුවන්ද
කව්රුත් කියවා නොගත් මේ සිත
ඔබත් හැර යනවද
-නිපු -
Thursday, 19 March 2015
Have you ever thought how this feel
When the guy with the innocent eyes
Shouted without a reason…
Mentioning your weaknesses
Hey have you ever felt same as me………
The heart you trust
The words you believe
The hand you hold
Just stand against you
Hay have you ever hurt like this…..
When a world class listener
Turned aside when you cry
The moment the precious feelings expired
When he has forgotten you without forgiving
Have you ever think how this kills me…….
When the guy with innocent eyes
Blaming and rejecting for no reason
Without forgiving for your weaknesses
Leaving you without saying goodbye
Hey can you just imagine how to believe this……
-Nipunika Fernando-
Subscribe to:
Posts (Atom)