ඒ වෙරළේම
ඒ දවසෙම
හිමිදිරියෙ ම
හමුවෙමුද
ඒ වාගේම ...............

ඒ සුළග ගත නිවන
ඒ මුහුද හද රිදවන
ඒ වෙරළ මතක විසිරුණ
ඒ ගමන ආලය තැවරුණ
ඒ දවස යලි නොඑන

යටගිය දවසක නුබලා  කදුළු සැලුවා මතකය
ඒ මා කළ ඔච්චමකට ලැජ්ජා සිතීය
තවත් එක් දවසක බැණ වැදුණා මතකය
ඒ මා අතින් නුබලා අතපසු වූ නිසාය

ඇතැම් විටක මුනිවත රැකිය නුබලා
ඒ මට පැහැදිලිකර වැඩක් නැති නිසාය
මා මග හැර ගිය වාරද එමටය
ඒ මා සමග වෙහෙසකරවූ නිසාද ?

දුක  ජීවිතය වෙලාගත් සෑම මොහොතකම
නුබලා උණුසුමින් මා වෙලාගත්තේය
ඒ මට අපේ සුවද නොඅඩුව දැනිමටය
මෙතරම් අපි අපේම වුයේ කෙසේද ?

නගිටගන්නට වාරු නැති සද
මා වත්තන් කරගත්තේ නුබලාමය
එක කුසයේ ඉපදීම සාධකයක් නොවේනේද
අසීමිත වූ සොයුරු පෙමට මිතු දමට

යකඩ ඇණවලට මස් ඉරාගෙන
ගැලූ රුධිරය ගතම තෙත්කල
ඇදිරි වෙන දෑස තෙමාගෙන
කදුලක් රූරා අවා කමුලට

වේදනාව හිමිහිට ඈත්කර
මවා ගතිමි ඔබේ රුව
දැන් දැන් එතැයි සිතමින් මා වෙත
මග බලා සිටියෙමි වාට්ටුව කෙලවර

දින දින ගෙවී සත්දවසක් වූ කල
කාණුවට කදුළු ගැලුම් ගණන් කර
ගතේ වේදනාව රෝහල් ඇද මත තනිකර
ආත්මය නිදහස් කරමි සුසුම් පිටකර

-Nipu-

මම එයාට ආදරේට කියන්නේ ..................
මිරිගුව

ලෝකය සිත් තැලුව මොහොතක
දැනුනා ඔබ සිටියා ලග ලගම
මිතුරන්ද පස මිතුරන් වූ යුගයක
මතකයි උණුසුම දුන් පපුව
අන්‍යන් කියවා නොගත් මා සිත 
කියවන්නට වාරු ගත්තා නුබ
සිහිය අවසිහිවී දෙඩු වාග් වැල්
ඉවසුවා නොවේද නුබ
අහිංසක වුවත් නෙත් යුග
ධෛර්යයෙන් සිටියා මා ළගම
ක්ෂණයෙන් වාරු නැති වෙන්න
මම ගොඩක් පව් කළාද
එක්වර ගොලු වෙන්න
ඔය හිතට පුලුවන්ද
කව්රුත් කියවා නොගත් මේ සිත
ඔබත් හැර යනවද

-නිපු -

ඔහේ ගෙවෙනා පැයක
අහස බැලුවා නිකමට
කට්ට කලුවර,තරුවක් නැතුව
එත් දෑස එයම ඉල්ලන
සද නම් පෙනුනා පැහැදිලිවම 
එත් දෑස එදෙස නොබලන
රිදෙනකන් හිස,දෑස වෙහෙසුන
එහෙත් ආවෙනෑ තරුව අහසට

-නිපුනිකා-